Cebrailim Selam Götür

Kaçıncı ölüşüm bugün
Yine sığamıyorum toprağa
Bitmeyen bir savaşın içerisinde
Ayakları kanayan bir göçmen
Tütmeyen bir barış çubuğu dudaklarda
Bir umut mudur sırtımdaki
Yaşam mıdır, neyin ağır yükü bu

Ne bir tufan nefes alasım var
Ne bir tufandan kurtulasım
Nehir aksa da ilgimi çekmiyor balıklar
Zaman aksa da yaşamak

Son dileğim
Duvar diplerinde biten çiçekler var,
Sökmeyin
Kelebeklerim uçar,
Vurmayın

Kaçıncı ölüşüm bugün
Yine sığamıyorum toprağa
Delik deşik beynimin içi
Fikirlerim ki telef olmuş selde
Kimisi kaybolmuş fırtınada

Dünyayı düşündükçe
Ölüm üstüne ölüm bu bendeki
Ne yok olabiliş ağaç gövdesinden
Ne dokunabilmek yapraklara

Yarım kaldı iyi niyetler
Bahçede filizlerimi soğuk vurdu
Marta kanıp gönlümüzü yaktık
Ağırlığımızca kül kaldı,
Derde boğulduk
Ne kadar varsa utanç geçmişten
Kaldı
Yandık kavrulduk savrulduk

Sanırdık ki herkes anka kuşu
Lakin öyle bir har ki
Kaf dağı dahi alev aldı
Yine bize bir garip
Telli turna kaldı
Turnam uçma uzaklara
Gel otur yanı başıma
Ne selam yollayacak sevdiğimiz
Ne bizi bir seven adem kaldı

Cebrailim selam götür
Sevgilimin diyarına

Rabbim
Sen şu hayatta kaybedenlerin de